Το τελευταίο παλτό του κόσμου

"Γεμίσαμε χειροποίητα". " Έλα μωρέ, όλοι φτιάχνουν". "Τα χειροποίητα είναι πανάκριβα".

Φράσεις που κινούνται πολύ από στόμα σε στόμα τα τελευταία χρόνια, πολλές φορές χωρίς λίγη παραπάνω σκέψη και ανάλυση. Η αλήθεια είναι ότι το χειροποίητο τείνει να γίνει πια τόσο συνηθισμένο, που πολλές φορές περνάει και φεύγει απαρατήρητο, ανεκτίμητο.

Αν όμως κάποιος σταθεί λίγο παραπάνω στο φαινόμενο αυτό, θα βρεθεί μπροστά σε μια ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη: όλη αυτή η χειροποίητη βόμβα προσφοράς έχει συμβάλλει στο ξεκίνημα της διαμόρφωσης μιας διαφορετικής συνείδησης για το καταναλωτικό κοινό. Παρατηρείται μια ευχάριστη "απαίτηση" για αύξηση των "προσωποποιημένων προϊόντων",  σε ό,τι αφορά τόσο τον αποδέκτη τους όσο και τον κατασκευαστή τους.

Μήπως βρισκόμαστε στην αρχή της εποχής της ελάττωσης του απρόσωπου βιομηχανοποιημένου προϊόντος, που έχει ως μόνο στόχο να καλύψει μια πρόσκαιρη ανάγκη, χωρίς να τηρεί ιδιαίτερες ποιοτικές προδιαγραφές, προσαρμοσμένες στον κάθε άνθρωπο?

Η αλλαγή των οικονομικών δεδομένων της εποχής, μας "ανάγκασε" ή απλά μας άνοιξε ορίζοντες προς μια νέα κατεύθυνση: σε αυτή της ολιγάρκειας, της επανάχρησης, της παρατήρησης, της αξιοποίησης "κρυμμένων θησαυρών".

Το χειροποίητο είναι εδώ ξανά, μετά από πολλές δεκαετίες, για να καλύψει αυτές τις προσδοκίες και να εναρμονιστεί πλήρως με τα νέα δεδομένα ζωής μας.

Ναι είναι πιο ακριβό από το συμβατικό βιομηχανοποιημένο, αλλά το αξίζει. Το χρωστάει στις αναρίθμητες ώρες δουλειάς ενός προσώπου, στο ψυχικό απόθεμα που περικλείει, στα υψηλής αξίας υλικά του, στην καλλιτεχνική δημιουργία που εκφράζει.


Το μήνυμα είναι ένα για όλες τις πτυχές της ζωής μας: Ένα και καλό.

Καλοκαίρι πλησιάζει και το παλτό αυτό είναι κάπως εκτός κλίματος. Ολοκληρώνοντάς το κλείνει ο μεταποιητικός κύκλος του χειμώνα που πέρασε. Άλλωστε σε λίγους μήνες εδώ θα είναι πάλι...

Οι τσέπες αφαιρέθηκαν τελείως για να εξαφανιστούν τα περιττά εμπόδια και να μακρύνει η σιλουέτα. Στη θέση τους μπήκαν πλεκτές προσθήκες, διακοσμημένες με χειροποίητα γαζιά. Τα κουμπιά άλλαξαν ώστε να δώσουν στο ρούχο χρώμα και νέο ύφος. Αφαιρέθηκαν οι βάτες και στένεψαν τα μανίκια.

Ο παλιός γιακάς αφαιρέθηκε και προστέθηκε νέος πλεγμένος με βελονάκι. Το τελείωμα του γιακά στην ένωσή του με το παλτό, κεντήθηκε στο χέρι.

Στο τελείωμα προστέθηκε τρέσα για να δοθεί μήκος και να συμπληρώσει το ύφος του ρούχου.

Και φυσικά άλλαξε η φόδρα για να μπορεί να φορεθεί άνετα και ανοιχτό.

Το παλτό πριν την μεταποίηση. Κουβαλούσε χρόνια και μνήμες, που όμως είχαν αφήσει έκδηλα τα σημάδια τους, τόσο μέσω της φθοράς των υλικών του, όσο και στο παρωχημένο, κάπως, ύφος του. Απαιτούσε διορθώσεις για να ξαναγίνει καινούργιο.

Τα καπάκια από τις τσέπες ήταν ιδιαίτερα χοντρά για το ρούχο αυτό. Όμως το ύφασμα ήταν ήδη κομμένο...

Ο γιακάς ήταν επίσης χοντρός και δεν "έστρωνε" καλά. Η φόδρα ήταν φθαρμένη και σε χρώμα που "χτυπούσε". Επίσης οι βάτες ήταν έτοιμες να πετάξουν.

Πασχαλινές λαμπάδες

Για μικρά και μεγάλα παιδιά...

Η Polly Pocket αυτοπροσώπως

Playmobil 

Μπλε φρικάκι

Κόκκινο φρικάκι 

Μωβ φρικάκι

Ποδήλατο 

Πυροσβεστικό τουβλάκια και αυτοκινητάκι

Μικρό μου πόνυ

Μπομπ ο Σφουγγαράκης

Decoupage

Decoupage- crochet

Με διάφορα charms, crochet, ασημένια, ξύλινα και χάντρες.

Lilac

After

After

Before

Τα ρούχα μάς μιλάνε

Ένα ρούχο δεν είναι μόνο ύλη. Δεν είναι μόνο ύφασμα, κλωστές, κουμπιά, φερμουάρ, τρέσες, διακοσμητικά. 

Είναι και κάτι άλλο.

 Κάτι που δεν περιγράφεται με λόγια.

Είναι αυτό που νιώθεις όταν αγγίζεις και μυρίζεις το παλιό φόρεμα της μαμάς σου. 

Αυτό που αισθάνεσαι όταν χαϊδεύεις το φορμάκι του μωρού σου, όταν πια έχει γίνει 25 χρονών. 

Όταν φοράς το ζεστό μάλλινο πουλόβερ του μπαμπά σου για να διαβάσεις το αγαπημένο σου βιβλίο.

Όταν αντί για νυχτικό προτιμάς το αγαπημένο μπλουζάκι του συντρόφου σου. 

Τα ρούχα έχουν ζωή. Απορροφούν την ενέργεια αυτών που τα φορούν. 

Αυτή είναι η πολυτιμότερη αξία τους, από οποιαδήποτε ακριβό υλικό και πολυτελές νήμα. 

Ήταν μια σαλοπέτ αγαπημένη αλλά στενή. Δεν έμενε παρά της δώσουμε "αέρα".

Βάλαμε και ένα διακοσμητικό τσεπάκι, με παράλληλη χρηστική αξία. 

Δυο πλεχτές φάσες λάστιχο έδωσαν την απαιτούμενη άνεση. 

Στην αρχική της μορφή. 

Τι κοινό έχουν?

Τι κοινό έχουν τα παρακάτω κοσμήματα? 

Το μαλλί?

Όχι.

Τις χάντρες?

Όχι.

Το χρώμα?

Σίγουρα όχι. 

Να το πάρει το ποτάμι?

Ας το πάρει...

Έχουν όλα τους ως βάση δαχτυλίδια από μεταλλικά κουτάκια! 

Αυτά για σήμερα και μην ξεχνάτε:

μη πετάξετε ξανά δαχτυλιδάκι από μεταλλικό κουτάκι 

γιατί θα το μετανιώσετε!

Ένα απλό πλεκτό φόρεμα

Ήταν ένα απλό πλεκτό φόρεμα που, ως συνήθως, ήταν κοντό. 

Αποφάσισα μαζί με το επιθυμητό μήκος να του δώσω και μια πιο ενδιαφέρουσα μορφή. 

Αφαίρεσα τις τσέπες, αφού η παρουσία τους "κόβει" τη σιλουέτα και στη θέση τους πρόσθεσα μια αφηρημένη διακόσμηση με κουμπιά και λωρίδες υφάσματος 

Οι τσέπες μετατράπηκαν σε ένα τσαντάκι που φοριέται πλέον με οποιοδήποτε άλλο ρούχο. 

Αυτά για σήμερα, γεια σε όλες και όλους!

Ένα παλιό γκρι πουλόβερ

Καθημερινά διαπιστώνουμε ότι τα "παλαιάς κοπής" αντικείμενα, από ένα σπίτι μέχρι ένα ρούχο, είναι πολύ ανώτερα από αυτά που κατασκευάζονται τα τελευταία χρόνια. Η εξαναγκασμένη παραγωγή , η οποία διώχνει κάθε ίχνος διάθεσης και προσωπικής έμπνευσης του κατασκευαστή, αλλά και η συνεχόμενη φθίνουσα ποιότητα των πρώτων υλών,  έχουν αυτό το αποτέλεσμα. 

Συνηθίζεται να έχουμε αντικείμενα από παλιά, τα οποία πολλές φορές ξεφορτωνόμαστε χωρίς δεύτερη σκέψη, ενώ αυτά κρύβουν ένα μικρό θησαυρό. 

Το γκρι πουλόβερ που μεταποίησα αυτή τη φορά, πέρα από την άριστη ποιότητα (αγνό παρθένο μαλλί, πιο ζεστό δεν γίνεται) είχε για μένα μεγάλη αξία, γιατί το φορούσε ένα αγαπημένο πρόσωπο.

Το μετέτρεψα σε ένα χαριτωμένο φόρεμα , για να το φοράω και να νιώθω όμορφα.